De no-riskpolis
De no-riskpolis biedt werkgevers financiële zekerheid wanneer zij iemand in dienst nemen die vanwege medische of arbeidsverleden een verhoogd risico op ziekte heeft. Tegelijkertijd vergroot de polis de kansen op werk voor mensen met een arbeidsbeperking.
Wat houdt de no-riskpolis in?
De no-riskpolis is in essentie een vangnet voor werkgevers. Wanneer een werknemer waarvoor de polis geldt ziek wordt, hoeft de werkgever het loon niet volledig zelf door te betalen. In plaats daarvan ontvangt de werkgever een vergoeding vanuit de Ziektewet. Dat maakt het financieel aantrekkelijker om mensen met een medische voorgeschiedenis of arbeidsbeperking in dienst te nemen.
De regeling zorgt er bovendien voor dat werkgevers bij ziekte geen hogere premies voor de ziektewet of de WIA (Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen) hoeven te betalen over deze werknemer. Dit voorkomt dat werkgevers financieel worden ontmoedigd om sociaal te ondernemen.
De regeling levert werkgevers op drie fronten voordeel op:
- Financiële compensatie bij ziekte: Valt de werknemer uit door ziekte, dan ontvangt de werkgever een uitkering waarmee het loon (grotendeels) wordt gecompenseerd.
- Geen impact op premiehoogte: De verzuimkosten van deze werknemer leiden niet tot een hogere premie voor ziekte of arbeidsongeschiktheid.
- Geen verantwoordelijkheid voor eigenrisicodragers: Werkgevers die zelf het risico dragen voor de Ziektewet zijn in dit geval niet aansprakelijk voor loondoorbetaling of re-integratieverplichtingen.
Voor wie is de no-riskpolis bedoeld?
De no-riskpolis is van toepassing op werknemers met een verhoogd risico op langdurige uitval door ziekte. Er zijn diverse doelgroepen waarvoor de regeling geldt. Sommige groepen vallen er automatisch onder, terwijl voor anderen eerst een beoordeling nodig is.
Tijdelijke toepassing (meestal 5 jaar)
- Werknemers die eerder langdurig ziek zijn geweest (minstens twee jaar), maar daarna weer aan het werk zijn gegaan.
- Werknemers bij wie tijdens het dienstverband een WIA-uitkering is toegekend.
- Personen die na afronding van een opleiding met ondersteuning voor een arbeidsbeperking aan het werk gaan.
- Werknemers die eerder niet in aanmerking kwamen voor een WIA-uitkering, maar later opnieuw in dienst komen.
Permanente toepassing
Voor sommige groepen geldt de polis zonder tijdslimiet:
- Werknemers met een arbeidsbeperking die vallen onder de doelgroep van de banenafspraak.
- Mensen met een Wajong-uitkering of een indicatie voor beschut werk.
- Werknemers die voorheen werkzaam waren in een WSW-plek of een gesubsidieerde baan.
- Personen met een chronische ziekte of handicap, indien vastgesteld vóór een bepaalde peildatum uit het verleden.
Het is belangrijk dat de werkgever weet of een (nieuwe) medewerker tot een van deze groepen behoort. In veel gevallen is dat bekend via documentatie of via overleg met een UWV-adviseur. Werknemers zijn niet verplicht dit spontaan te melden, maar kunnen er bij sollicitaties wél bewust voor kiezen dit te doen, bijvoorbeeld om drempels bij aanstelling weg te nemen.
Hoe werkt het in de praktijk?
Wanneer een werknemer met een geldige no-riskpolis ziek wordt, meldt de werkgever de ziekte via het digitale verzuimloket. Daarbij wordt aangegeven dat de no-riskpolis mogelijk van toepassing is. De uitkeringsinstantie beoordeelt vervolgens of de werknemer daadwerkelijk onder de regeling valt.
Bij een positieve beoordeling wordt het loon (gedeeltelijk) gecompenseerd via een Ziektewet-uitkering.
Duur en verlenging
In de meeste gevallen is de no-riskpolis vijf jaar geldig vanaf het moment dat de arbeidsovereenkomst start of vanaf de datum waarop een uitkeringsbesluit genomen is. Deze termijn geldt onder andere voor werknemers die vanuit een WIA‑situatie weer aan het werk gaan.
Er zijn uitzonderingen waarbij de polis langer kan gelden of zelfs permanent wordt toegekend. Denk aan mensen die vallen onder de doelgroep van de banenafspraak of jonggehandicapten met een blijvende arbeidsbeperking.
Wanneer de standaardtermijn van vijf jaar bijna afloopt en er sprake is van ernstige ziekte of herhaalde uitval, kan verlenging worden aangevraagd. Deze aanvraag moet tijdig worden ingediend, meestal uiterlijk zes maanden voor het einde van de oorspronkelijke termijn. Medische gegevens kunnen daarbij vereist zijn voor een zorgvuldige beoordeling.
Waarom is de regeling belangrijk?
De no-riskpolis is in de eerste plaats een stimulans voor werkgevers om mensen aan te nemen die anders mogelijk buiten de boot vallen. Voor veel werkgevers is ziekteverzuim een groot financieel risico, zeker bij kleinere organisaties. De polis neemt dat risico (deels) weg, waardoor de focus kan liggen op talent en inzetbaarheid, in plaats van op beperkingen of medisch verleden.
Voor werknemers met een afstand tot de arbeidsmarkt biedt het perspectief: ze worden minder vaak uitgesloten in het sollicitatieproces en krijgen eerder de kans om werkervaring op te doen of terug te keren op de arbeidsmarkt.
